مردمی آزاده ........
اهورا مردمی آزاده بوديم
به جانبازی همه آماده بوديم
سراسر خاک ما سر سبز زيبا
کوير و کوه وصحرايش فريبا
به باغ سبز ايران گرم بوديم
دل عالم به زيبايی ربوديم
ز حال ما چه می پرسی که چون شد
دل نا مردمی ها غرق خون شد
ريا کاران چو از ما ياد کردند
برادر خواندگی فرياد کردند
گشوديم از کرم در را به ايشان
پذيرفتيمشان مانند خويشان
برادر خوانده ها بيداد کردند
ستم بر ما به نام داد کردند
دمی از ريشه ميهن گسستیم
به زيره سايه غفلت نشستيم
ز خوابی خوش وطن از ياد برديم
و رنگين باغ ميهن را از ياد برديم
عربها در هجومی سخت سنگين
جويدند از ولع اين باغ رنگين
جويدند آنچنان افکار ما را
که گم کرديم هم خود هم خدا را
خدا در ما و ما گرد جهانيم
به دنبالش به هر سويی رهاييم
جويدند آنچنان ما را ز ريشه
که سوزد شاخ وبرگ ما هميشه
هلا خاتون مهر ای عشق پرور
بيا و چادر مهرت بگستر
شتابی کن که جانی تازه گيريم
به سبزی در جهان آواز گيريم
سراسر ريشه ما در خاک عشقت
نفسهامان هوای پاک عشقت
به يک شبنم جوانه رويد
جهان عطر طراوت بويد از ما
هلا ای عاشقان همت نماييد از ما
غبار از چهره ميهن زداييد
رسيد از دل اهورا نغمه بر گوش
کريما در راه ايران بجان بکوش
بزن بر تار دل تا نغمه خيزد
که غم از خانه دل ها گريزد
به شادی ملک جم آباد گردد
ز آبادی خدا هم شاد گردد
