"نازی دختر اهورایی"

بس که جفا ز خارو گل دید دل رمیده ام همچو نسیم از این چمن پای برون کشیده ام

شمع طرب زبخت ما آتش خانه سوز شد گشت بلای جان من عشق به جان خرید ه ام

حاصل دور زندگی صحبت آشنا بود تا تو زمن بریده ای من ز جهان بریده ام

تا به کنار من بودی بود به جا قرار دل رفتی و رفت راحت از خاطر آرمیده ام

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام

چون به بهار سر کند لاله ز خاک من برون آ....